Janusz Zarenkiewicz – Brązowy medalista z Seulu

IMG_3476

Andrzej Gołota i Janusz Zarenkiewicz

Janusz Zarenkiewicz

Urodzony w sierpniu 1959 roku w Nowym Lesie. Wychowanek Pogoni Prudnik. Do Lubina trafił za pośrednictwem Mieczysława Massiera. – Ściągnąłem do nas Janusza Zarenkiewicza z Moto-Jelcza Oławy, który tam w zasadzie nie boksował. Głównie siedział na ławce. Tutaj przyszedł i zaczęła się fajna kariera – wspomina jeden z najwybitniejszych trenerów Zagłębia Lubin, Mieczysław Massier. Janusz Zarenkiewicz był pięciokrotnym mistrzem Polski (1981, 1982, 1986, 1987, 1989), w 1985 był wicemistrzem kraju. Pierwszy tytuł zdobył walcząc jeszcze dla Oławy. W kategorii superciężkiej (powyżej 91kg) pokonał w finale Mariana Klassa z Wybrzeża Gdańsk. W 1986 roku, tytuł mistrzowski zdobył już jako zawodnik Zagłębia Lubin. W finale pokonał Marka Pałuckiego z Czarnych Słupsk. W 1988 roku młody Janusz Zarenkiewicz jako reprezentant Polski, udał się na igrzyska olimpijskie do Seulu. Tam dotarł do półfinału, w którym nie został dopuszczony do walki ze względu na kontuzję. Wrócił do kraju z brązowym medalem. Warto wspomnieć, że w półfinale walczyłby z późniejszym mistrzem świata wagi ciężkiej, Lennoxem Lewisem. Trzy lata wcześniej, w 1985 roku, Janusz Zarenkiewicz został brązowym medalistą Mistrzostw Europy w Budapeszcie. Po rozwiązaniu sekcji pięściarskiej w Lubinie, bokser rozpoczął pracę w kopalni. Stoczył łącznie 207 walk, między innymi z Andrzejem Gołotą. – Powiem szczerze, że sparingi z Andrzejem łatwe nie były. Chłopak, który nie bał się treningów i ciężko pracował – wspomina medalista z igrzysk olimpijskich w Seulu. W 2003 roku odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, a w 2014 roku, został Honorowym Obywatelem Lubina.

Dodaj komentarz